سرگذشت فلسفه، برایان مگی، ترجمه حسن کامشاد
کتاب سرگذشت فلسفه نوشتهٔ براین مگی و ترجمهٔ حسن کامشاد است و نشر نی آن را منتشر کرده است. این اثر حاوی داستان جذاب ۲۵۰۰ سال فلسفۀ مغربزمین، از یونان باستان تاکنون است.
درباره کتاب سرگذشت فلسفه
پروفسور براین مگی ۲۵۰۰ سال فلسفۀ غرب را از یونان باستان تا اندیشمندان جدید پی گرفته است. در سایۀ دریافت عمیق او از فلسفه و پیچیدگیهای آن، کتابی در دست دارید که هم برای خوانندۀ غیرمتخصص قابلفهم است و هم برای خوانندۀ آشنا با فلسفه لذتبخش. فلاسفه دررابطهبا اصول بنیادین شناخت و وجود پرسوجو کردهاند؛ پرسشهایی مانند «هستی چیست؟» و «آیا وجود خدا را میتوان ثابت کرد؟»، از جمله موضوعهایی است که در این کتاب دربارهشان بحث شده است. براین مَگی بهسراغ همۀ فیلسوفان نامدار، از افلاطون تا پوپر میرود و از جمله به قدیس اوگوستینوس، لاک، نیچه و… میپردازد. او به این ترتیب با بیانی روشن ما را وارد جهان اندیشهها میکند.
کتاب سرگذشت فلسفه اثری است مصور و سرشار از نکات هوشمندانه دربارۀ بحثهای جذاب فلسفی؛ کتاب راهنمایی است که خواندنش برای همۀ دوستداران فلسفه ضرورت دارد. این نوشتۀ سلیس و جامعِ پروفسور براین مگی، فیلسوف، نویسنده و مصاحبهگر نامی، هم به کار پژوهندگان فلسفه میآید و هم به کار آنان که تازه پا به عرصۀ فلسفه نهادهاند. این کتاب مباحث اصلی فلسفه را شرح میدهد، پرسشهای مهم فلسفی را بهدقت بررسی میکند و به تحلیل آثار عمدۀ فیلسوفان بزرگ میپردازد.
سرگذشت فلسفه را کتابی موفق و بهروز توصیف کردهاند که با یک نگاه تازه ، بیش از ۲۵۰۰ سال فلسفۀ غرب را ردیابی میکند؛ از افلاطون و ارسطو در یونان باستان گرفته تا سنت آگوستین و فلسفۀ قرون وسطایی، عصر طلایی در فلسفۀ آلمانی، برتراند راسل و آلبر کامو در عصر مدرن و خیلی موارد دیگر. فیلسوف و استاد مشهور جهانی برایان مگی بهطور ماهرانه اکتشاف و جستوجوی شما را از طریق موضوعات مهم فلسفی، سؤالات مهم و سهم کلیدی فیلسوفان بزرگ در این راهنمای مصور و در دسترس راهنمایی میکند.
درباره براین مگی
براین مگی متولد ۱۲ آوریل ۱۹۳۰ در بریتانیا است. پدر او فردریک، لباسفروش بود و تحصیلات اندکی داشت. او رابطهٔ نزدیکی با پسرش، برایان، داشت و او را به آموختن موسیقی و تئاتر تشویق میکرد. رابطهٔ برایان با مادرش، شیلا، بهخوبیِ رابطهاش با پدرش نبود. مادر برایان به علایق فرهنگی او بیاعتنا بود. برایان دربارۀ مادرش میگوید او زنی خالی از محبت بود که هیچکس را دوست نداشت. برایان مگی در دانشگاه آکسفورد کارشناسی و کارشناسیارشد تاریخ و فلسفه خواند. دورهٔ دکترای فلسفه را در این دانشگاه نیمهکاره رها کرد و برای یک سال به دانشگاه ییل رفت. او در سالهای ۱۹۷۰ میلادی و ۱۹۷۱ میلادی برنامهٔ رادیویی «فلسفهٔ مدرن بریتانیا» را در بیبیسی آغاز کرد. بعدها این گفتوگوها در کتابی همنام با برنامه از سوی انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شدند؛ او همچنین برنامهٔ تلویزیونی «مردان اندیشه» را در سال ۱۹۷۸ میلادی آغاز کرد. مَگی در این برنامههای رادیویی و تلویزیونی خود با شماری از فیلسوفان از جمله کارل پوپر، برنار ویلیامز، گیلبرت رایل، السدیر مکاینتایر، آیزایا برلین، هربرت مارکوزه، نوام چامسکی و شماری دیگر گفتوگو کرد. این گفتوگوها نیز در کتابی با همین نام چاپ شدند. برایان مگی در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ در ۸۹سالگی در هدینگتون آکسفورد درگذشت. کتاب «سرگذشت فلسفه» یکی از آثار اوست.
قسمت هایی از کتاب سرگذشت فلسفه
همه چیز یکی است پارمنیدس معتقد بود که نمی توان گفت هیچ چیزی وجود نداشته است. به عقیده او هرگز ممکن نیست که هیچ چیزی وجود نداشته باشد و بنابراین نمی توان گفت همه چیز یا در واقع هر چیزی، از هیچ (عدم) به وجود آمده است. همه چیز باید همیشه بوده باشد؛ به دلیل مشابهی، همچنین ممکن نیست چیزی هیچ (عدم) شود؛ بنابراین، نه تنها همه چیز باید بی آغاز و غیر مخلوق باشد، بلکه باید ابدی و فناناپذیر هم باشد. همچنین، به دلایل مشابهی، ممکن نیست هیچ شکاف یا خلائی در واقعیت باشد، یا هیچ بخشی از واقعیت نیست که در آن چیزی نباشد؛ واقعیت در همه جا باید به هم پیوسته باشد؛ همه فضا پر و ملأ (پری یا پلنوم) است. این افکار به ایجاد این نظریه انجامید که همه گیتی، در واقع، وجودی واحد و تغییر ناپذیر است. همه چیز یکی است. آنچه که تغییر با جنبش و حرکت به نظر می رسد، چیزی است که در یک نظام بسته و ثابت رخ می دهد.
شاید عجیب به نظر برسد که افکار پارمنیدس شباهت تکان دهنده ای دارد با آن دیدگاه علمی از جهان هستی که در دوران بین نیوتن (قرن هفدهم) تا اینشتین (قرن بیستم) شکل گرفت. در مورد در این دیدگاه علمی جدید هست که پارمنیدس را به یاد می آورد. اولی، جبرگرایی آن است همه چیز لزوما و ناگزیر همان است که، باید باشد. دوم این که فقط از منظر درونی و ذهنی ناظر ممکن است زمان حال یا اکنون وجود داشته باشد؛ از جنبه بیرونی یا واقعیت خارجی، همه لحظه های زمانی یکسان اند و تمایزی ندارند. هنگامی که بحث مفصلی در این موضوع میان دو مغز متفکر بزرگ قرن بیستم در گرفت، نام پارمنیدس به میان آمد. آن دو، اینشتین و پوپر بودند و در شرحی که پوپر در زندگی نامه خودنوشته اش (جست وجوی بی پایان درباره آن بحث با اینشتین آورده، می نویسد: «می خواستم او را قانع کنم تا از جبرگرایی اش دست بردارد زیرا او را به این دیدگاه می رساند که جهان هستی همان جهان چهاربعدی پارمنیدسی است که هر تغییری در آن، توهم انسان است یا چیزی در همین حد. او پذیرفت که همین دیدگاه را داشته و در حین گفت وگوی مان، او را “پارمنیدس” خطاب می کردم.»





