در این کتاب هدف ما نمایاندن مجاری ورود ادبیات نوین به جامعه ادبی ایران است؛ مجرای تاریخی، جغرافیایی و مهمتر از آنها مجرای فکری. انتخاب این هدف از آن روست که برای تشخیص «ماهیت» ادبیات نوین ایران ناگزیر از شناخت این مجاری هستیم. اهلیت و سرکشی، احترام و رویگردانی، و اعتنا و بی محلی این ادبیات به آداب و رسوم، ارزشهای بومی و فرهنگ جامعه ایران منوط به دریافت همین شخصیت ماهوی است.
درباره نویسنده
هدایتالله بهبودی کلهری 29 اردیبهشت 1339 در تبریز به دنیا آمد و در سال 1343 همراه خانواده از تبریز راهی تهران شد. وی در سال 1371 در مقطع کارشناسی در رشته تاریخ از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. با آغاز جنگ تحمیلی بهبودی در مقام خبرنگار به فعالیت پرداخت. پیش از آن در واحد امور خارجهی دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی اشتغال داشت. او در سال 1362 خبرنگار روزنامه تهران تایمز شد و سه سال بعد (1365) به دفتر روزنامهی جمهوری اسلامی رفت و مسئول صفحهی «جبهه و جنگ» شد. بهبودی سرانجام در پاییز سال 1367، همراه مرتضی سرهنگی، به حوزهیهنری رفت و این دو دفتر “ادبیات و هنر مقاومت” را تأسیس کردند. بهبودی مدتی نیز سردبیر سرویس فرهنگی روزنامه ایران (سال اول تأسیس) بود. پس از پنج سال بهبودی از دفتر “ادبیات و هنر مقاومت” جدا شد و در سال 1372 دفتر “ادبیات انقلاب اسلامی” را در حوزهیهنری تأسیس کرد. بهبودی در زمستان 1382 سردبیر فصلنامهی مطالعات تاریخی شد و تاکنون (1389) سردبیری این فصلنامه را به عهده دارد.
