کتاب صلحی که همه ی صلح ها را بر باد داد، اثری نوشته ی دیوید فرامکین است که اولین بار در سال 1989 منتشر شد. فرامکین در این کتاب آشکار می کند که چگونه و چرا متفقین تصمیم گرفتند جغرافیا و سیاست های خاورمیانه را از نو بسازند، و در کشورهایی چون عراق، اردن، اسرائیل و لبنان تغییراتی عمده را به وجود آورند. این نویسنده با تمرکز بر سال های سرنوشت ساز 1914 تا 1922، زمانی که همه چیز—حتی اتحادی میان ناسیونالیسم عربی و صهیونیسم—ممکن به نظر می رسید، سؤالاتی را در این باره مطرح می کند که چه اتفاقاتی می توانست به شکلی متفاوت رقم بخورد و پاسخ هایی را ارائه می دهد درباره ی این که چرا اتفاقات به گونه ای که تاریخ نشان می دهد، به وقوع پیوستند. کشمکش کنونی مربوط به سرزمین فلسطین، در این رویدادهای رقم خورده طی 85 سال گذشته ریشه دارند.
«صلحی که همهی صلح را بر باد داد» روایت فروپاشی امپراتوری عثمانی و شکلگیری خاورمیانهی معاصر است. روایت وقایعی که در جنگ جهانی اول رخ داد و باعث تغییرات اساسی در خاورمیانه شد. دیوید فرامکین عقیده دارد این تغییرات خاورمیانه منجر به جنگی شد که همچنان ادامه دارد.
تاریخی که در این کتاب میخوانید درواقع سرآغاز پیدایش قرن بیستم و خاورمیانه امروز است. کتاب صلحی که همه صلح ها را بر باد داد در ۱۲ فصل نوشته شده است.
۱- بخش اول: در چهار راه تاریخ
۲- بخش دوم: کیچنر، نگاه به آینده
۳- بخش سوم: بریتانیا در باتلاق خاورمیانه
۴- بخش چهارم: براندازی
۵- بخش پنجم: متفقین در حضیض اقبال
۶- بخش ششم: دنیاهای تازه و ارضهای موعود
۷- بخش هفتم: حمله به خاورمیانه
۸- بخش هشتم: غنایم جنگی
۹- بخش نهم: چون آبها از آسیاب افتاد
۱۰- بخش دهم: طوفان بر فراز آسیا
۱۱- بخش یازدهم: بازگشت روسیه به خاورمیانه
۱۲- بخش دوازدهم: توافق ۱۹۲۲ خاورمیانه
