کتاب داستان زندگی من، اثری نوشته ی چارلی چاپلین است که اولین بار در سال 1964 انتشار یافت. خودزندگی نامه ی پراحساس و بسیار جذاب چاپلین، داستان زندگی او در دوران کودکی، چالش شناختن و شکوفایی استعدادش، دوران حرفه ای او در سینما و رسیدن به شهرت جهانی را روایت می کند. چاپلین در این کتاب که یکی از اولین شرح حال های نوشته شده توسط یک سلبریتی به حساب می آید، تمامی جذابیت ها، ویژگی های عجیب و باورهای محکم خود را با مخاطبین سهیم می شود. با کتاب داستان زندگی من، راهی سفری فراموش نشدنی در کنار مردی می شوید که جورج برنارد شاو او را «تنها نابغه ی برآمده از صنعت فیلم» نامید؛ مردی که از یک زندگی فقرزده در جنوب لندن به مرتفع ترین قله های ثروت و شهرت در هالیوود دست یافت.
بخشی از کتاب
«وقتی به اتاق رختکن می‌رفتم به خود گفتم بهتر است شلوار گل‌و‌گشاد بپوشم و عصایی نازک به‌دست بگیرم و یک جفت کفش گت‌وگنده به پا کنم و کلاه دربی هم بر سر بگذارم. دلم می‌خواست ظاهری بی‌قواره و ناجور داشته باشم: شلوار گشاد، کت تنگ، کلاه کوچک و کفش‌های بسیار بزرگ.»و بدین ترتیب بزرگترین بازیگر و کارگردان کمدی پا به عالم سینما گذاشت. در کتاب سرگذشت من، علاوه بر آشنایی با شرح احوال چارلی چاپلین در دوره‌های مختلف زندگی او، از دیدگاه‌های این هنرمند بی‌همتا درباره‌ی هنر، سینما، تئاتر، بازیگری و بازیگران، نویسندگان و شاعران، و از جهان‌نگری او درباره‌ی جنگ و صلح، فقر و ثروت، تحدید سلاح‌های هسته‌ای و فلسفه‌ی زندگی آگاهی می‌یابیم.
سر چارلز اسپنسر چاپلین، زاده ی ۱۶ آپریل ۱۸۸۹ و درگذشته ی ۲۵ دسامبر ۱۹۷۷، یکی از بزرگترین و مشهورترین بازیگران و کارگردانان سینما و همچنین آهنگساز برجسته ی هالیوود و برنده ی جایزه اسکار است. چاپلین از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۲ به همراه فرد کارنو سراسر آمریکا را دوره کرد و نمایش تئاتر اجرا می کرد. در سال ۱۹۱۳ بازی چاپلین مورد توجه یکی از فیلم سازان قرار گرفت و او از آن پس با شرکت فیلم سازی کی استون همکاری کرد. چاپلین نخستین فیلم خود را در سال ۱۹۱۴ آغاز کرد. چاپلین در سینما و تئاتر ۷۷ سال فعالیت کرد.
