
معرفی کتاب مکتب های ادبی
کتاب مکتب های ادبی پژوهش دکتر سیروس شمیسا است و نشر قطره آن را منتشر کرده است. گروهی از نویسندگان که یک واحد تأثیرگذار را تشکیل میدهند و با اصولی توافق دارند یک مکتب هنری را بوجود میآورند. در این کتاب با مهمترین مکتب های ادبی دنیا آشنا میشوید.
درباره کتاب مکتب های ادبی
مکتب های ادبی حوزهای مهم در رشتهٔ دانشگاهی ادبیات و تسلط بر آن، لازمهٔ نقد و پژوهش ادبی است و پژوهشگران لاجرم باید به مکتب های ادبی آشنایی داشته باشند. دکتر سیروس شمیسا در کتاب مکتب های ادبی سعی کرده به صورت مختصر به مطالب ضروری و اصلی در این زمینه بپردازد. همچنین در آن به جنبههای فلسفی و تحلیلی هم پرداخته شده است و نیز از آنجا که مخاطبان این کتاب عمدۀ دانشجویان رشته ادبیات فارسی هستند، به ذکر شواهد و مثالهایی از ادبیات فارسی و جنبههایی از مقایسه و سنجش بین آن و ادبیات غرب هم توجه شده است. دانشجویان در این کتاب بحثهای نظری در مورد مفاهیم مختلف نوع و سبک و مکتب را پیدا خواهند کرد.
درباره نویسنده:
سیروس شمیسا (زادهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۲۷ در رشت) استاد ادبیّات فارسی و نویسندهٔ پرکار ایرانی است که تاکنون بیش از ۴۰ اثر خلق کرده است. وی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه شیراز آغاز کرد و چند سالی پزشکی خواند، ولی پس از چندی تغییر رشته داد و در همان جا مدرک کارشناسی خود را در ادبیّات فارسی گرفت. پس از آن وارد دورهٔ دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۷ از رساله خود به راهنمایی دکتر خانلری دفاع کرد. او در سال ۱۳۸۰ یکی از چهره های ماندگار ایران لقب گرفت. کتاب های او در بسیاری از دانشگاههای ایران تدریس می شود.
بخشی از کتاب مکتب های ادبی
«به سبک داستاننویسی مدرن کشورهای آمریکای لاتین (شیلی، پرو، کلمبیا، مکزیک، آرژانتین، کوبا، برزیل…) رئالیسم جادویی میگویند امّا در حقیقت خاستگاه آن آمریکای لاتین نیست بلکه بعد از شهرت صد سال تنهایی مارکز بود که این سبک به آمریکای لاتین منسوب شد. اسپانیاییها در قرن شانزدهم آمریکای لاتین را تصرف کردند و زبان این مردم را که دارای تمدّن کهنی بودند به اسپانیایی تغییر دادند. برخی از این فاتحان سفرنامههایی نوشتند که پر از اغراق و مسائل عجیب و غریب است (شبیه به عجایبالمخلوقات ما که در مورد سرزمینهای دوری چون چین و هند و جزایر ناشناخته است). زمان، قرون شانزدهم و هفدهم و فضا یک فضای اسرارآمیز جادویی است. همین نوشتهها را باید جدّ اعلای مکتب رئالیسم جادویی قلمداد کرد ماریو بارگاس یوسا میگوید: «این وقایعنامهها برای ما مردم امریکای لاتین در حکم داستانهای پهلوانی برای اروپائیان هستند. یعنی سرآغاز داستان ادبی بدان گونه که امروز میشناسیم» و ادامه میدهد: «سنّت خاستگاه این ادبیات ـ که در آن ما با دنیایی روبروییم که یکسره بازسازی شده و واژگون شده به دست خیال است ـ بیهیچ تردید از آن وقایعنامههای مربوط دوران کشف و فتح آغاز شد» بدیهی است که تمدّن این مناطق کلا با تمدّنهای دیگر مخصوصاً تمدّن اروپائیان متفاوت بود. این کشورها تحت سلطه بیگانگان قرار گرفته و ثروت و تمدّن کهنشان در معرض فنا و زوال بود و مردم به گذشته خود (افسانهها، آیینها، اعتقادات) حسّاس بودند. در قرن بیستم نویسندگان آمریکای لاتین علاوه بر این میراثهای بومی با فرهنگ غرب و مخصوصاً مکتب ادبی سوررئالیسم آشنا شدند. اکثر این نویسندگان تحصیلکرده بودند و به سنّت آمریکای لاتین به عنوان دیپلمات به کشورهای دیگر اعزام میشدند. برخی از آنان رئیس جمهور هم شدند.»




































