رومئو و ژولیت، ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی

کتاب رومئو و ژولیت نوشتهٔ ویلیام شکسپیر و ترجمهٔ علاءالدین پازارگادی است. نشر شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (آموزش انقلاب اسلامی) این تراژدی را روانهٔ بازار کرده است. این نمایشنامه یکی از مشهورترین، غمانگیزترین و عاشقانهترین قصههای جهان را در خود دارد.
درباره کتاب رومئو و ژولیت
کتاب رومئو و ژولیت حاوی نمایشنامهای از درامنویس مشهور انگلستان، ویلیام شکسپیر، است. این اثر را باید یکی از مشهورترین نمایشنامههای شکسپیر و یکی از معروفترین نمایشنامههای جهان دانست. در این نمایشنامه که باید آن را از گونهٔ نمایشیِ «تراژدی» دانست، با ۲ خاندان محترم که از لحاظ شأن و مقام همتراز هستند، آشنا و همراه میشویم. این ۲ خاندان در شهر زیبای «ورونا» که نمایشنامه هم آنجا میگذرد، زندگی میکنند. این ۲، روزی از روزها، کینهٔ قدیمی خود را به فتنههای تازهای میکشانند. خونی که در این نزاع ریخته میشود، دستان پاکی را آلوده میسازد. سرنوشت این بوده است که نطفهٔ ۲ عاشق که ستارهٔ آنها به هم پیوست، در این ۲ خاندان کینهتوز بسته شود و وقایع ناگوار و رقتانگیزی به مرگ آنها منتهی شود و در نتیجه، به مجادلهٔ پدرانشان پایان بخشد. جریان عشق مرگبار و ترسناک رومئو و ژولیت و برافروختهشدن شعلهٔ خشم اولیای آنان که چیزی جز مرگ فرزندانشان آن را نمیتوانست نابود کند، موضوع قصه و وقایع این نمایشنامهٔ شکسپیر است.
شکسپیر این اثر را در ایام جوانی و بر اساس منابع ایتالیایی در ۱۵۹۷ میلادی نوشت. این درام یکی از شاهکارهای ادبیات جهان و از غمانگیزترین تراژدیها است. «علیاصغر حکمت» به شباهت این تراژدیِ انگلیسی با منظومهٔ «لیلی و مجنون» اثر نظامی پی برده و این ۲ را با هم تطبیق داده است؛ همچنین سیر این داستان عاشقانه را در ادبیات زبان فارسی و ممالک مشرقزمین بررسی کرده است.
درباره ویلیام شکسپیر
ویلیام شکسپیر (۱۵۶۴ – ۱۶۱۶) شاعر و نمایشنامهنویس انگلیسی است که بسیاری او را بزرگترین نمایشنامهنویس تاریخ و بسیاری نیز او را بزرگترین نویسندهٔ انگلیسیزبان تاریخ میدانند. ویلیام فرزند «جان شکسپیر» و «ماری اردن» بود. پدرش یکی از مرفهین افراد شهر بود و مادرش نیز دختر زارع دولتمردی بود، اما روزگار به کام ویلیام خوش نماند و در سال ۱۵۸۷ پدرش ورشکسته شد. ویلیام تحصیلات ابتدایی و مقدماتی از زبان لاتین را در دبیرستانی در استنفورد گذراند، اما در ۱۳سالگی بهدلیل تنگدستی پدر، مدرسه را رها کرد. او ۵ سال بعد با «آنا هاتاوی» ازدواج کرد که ۸ سال بزرگتر از خودش بود و نتیجهٔ این ازدواج یک فرزند دختر و ۲ پسر بود.
در سال ۱۵۸۵ ویلیام، استنفورد را ترک کرد و به لندن رفت و آنجا در تماشاخانهای مشغول به کار شد. او به بازیگری پرداخت و در نهایت همانجا شروع به نمایشنامهنویسی کرد که بهدلیل هوش و قریحهٔ فطری مورداستقبال بسیاری واقع شد. اشتغال به نمایشنامهنویسی و فعالیت در هنر تئاتر برای او موقعیتهای فراوانی به بار آورد و از این طریق ثروت بسیاری کسب کرد. آثار مکتوب او به ۳ دستهٔ تراژدی، کمدی و تاریخی تقسیم شدهاند. از مهمترین آثار شکسپیر میتوان به تراژدیهای «اتللو»، «مکبث»، «هملت»، «شاه لیر»، «رومئو و ژولیت» (تراژدی)، «رؤیای شب نیمهٔ تابستان»، «شب دوازدهم» (کمدی)، «ژولیوس سزار» (تاریخی) اشاره کرد. او نمایشنامههای بسیاری نوشته است.
ویلیام شکسپیر در سالهای پایانی عمرش در استرانفورد ساکن شد و بهندرت به لندن رفت؛ تا اینکه در سال ۱۶۱۶ درگذشت.











































