کتاب سالهای امید یکی دیگر از رمان های پرطرفدار امیل زولا (خالق آثاری چون: دکتر پاسکال و ژرمینال) است که توسط عبدالرحیم ریحانی به فارسی برگردانده شده است. این نویسنده فرانسوی، مهم ترین نمونه از مدرسه ادبی ناتورالیسم و عامل مهم در توسعه تئاتر ناتورالیسم بود. او یکی از چهره های اصلی در آزادی سیاسی فرانسه نیز بشمار می آید.
معرفی امیل زولا
امیل زولا از پدری ایتالیائی الاصل و مادری از تبار روستائی در آکسان پرووانس بدنیا آمد. پدرش در ۱۸۴۷ درگذشت و او در محیطی آمیخته با فقر در ناحیه آکس بزرگ شد. تا سال ۱۸۵۸ در کالج بوربن درس خواند و همانجا باپل سزان نقاش مشهور دوستی نزدیک و صمیمانهای بهم زد .آنگاه به پاریس آمد و دنباله تحصیلاتش را در مدرسه سن لوئی ادامه داد. لیکن موفق به تحصیلات دانشگاهی نشد و مجبور شد برای گذراندن زندگی از ۱۸۵۹ با حقوقی ناچیز به کارهای دفتری بپردازد و بالاخره از ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۵ در کتابفروشی هاشت به کار مشغول شد.
در این موقع بود که سرانجام گرایش شدید به ادبیات و آفرینش هنری بر جنبه های دیگر شخصیت او چیره شد و امیل زولا بطور قاطع تصمیم گرفت فقط به کار ادبیات بپردازد و نیرو و زندگی خود را وقف آن کند. دوبار ازدواج کرد و یکی از بهترین زندگینامه های او را دخترش که بعدا به ما دام موریس لوبلون معروف شد – نوشته است که یادگار ازدواج دوم زولا ست .
بخشی از متن کتاب
در یکی از روزهای ماه مه بود که یکی از دوستان پدرم از (یارموت ) برگشته بود ، به خانه ما آمد و ضمن گفتگوئی با پدرم از یک کشتی اسپانیولی سخن بمیان آورد . پدرم تلاش می کرد نام کاپیتان کشتی را بفهمد ولی دوستش از آن اظهار ناآگاهی می کرد که او مردی است زیبا صورت کشیده قامت و خالی در میان پیشانی دارد . از این سخن مادرم دچار ناراحتی شد و مانند دیوانگان با خود حرف می زد و پدرم نیز در وحشت دست کمی از او نداشت بهمین انگیزه طرف را تحت سئوال گرفته بود که شاید چیزی دستگیرش شود ولی به نتیجهای نمی رسید عاقبت دوست پدرم خداحافظی کرد و بسوی (یارموت ) رهسپار گردید .
آن شب برای خانواده ما شب محنت آفرین بود ، مادرم تا صبح چشم بر هم نگذاشت و دیدگانش بسوی نقطه نامعلومی دوخته شد ، قیافهاش چنان درهم وتو رفته بود که از دور مانند گچ سفید به نظر می رسید. در اطاق را باز کردم و پس از چاق سلامتی گفتم شما در امروز برخلاف روزهای گذشته زود از خواب بلند شدی؟…
