کتاب نادیا نوشتهٔ آندره برتون و ترجمهٔ عباس پژمان است. این اثر حاوی رمانی عاشقانه در سبک ادبی سوررئالیسم است.
درباره کتاب نادیا
کتاب نادیا دومین رمان منتشرشده از آندره برتون بوده است. رمانی که با یک پرسش شروع میشود و آن اینکه «من که هستم؟». این رمان بر اساس تعاملاتی که برتون با یک زن جوان به نام «نادیا» در طی ۱۰ روز داشته، نوشته شده است و از این لحاظ بهنوعی یک شبهخودنگاری از ارتباط برتون با یکی از بیماران روانی «پیر ژانت» محسوب میشود. ساختار غیرخطی کتاب در بعضی از قسمتها شامل اشاراتی به بعضی از دیگر هنرمندان سورئال پاریس مثل «لوئی آراگون» نیز میشود. نویسنده در این رمان کوشیده است تا رمان را بهمثابهٔ یک گونهٔ ادبیْ زیر سؤال ببرد. نادیا زنی جوان و عجیب است؛ کسی که برتون نتوانست پاسخگوی عشق او به خودش باشد. این رمان از هرگونه توصیف روایی پرهیز کرده و با تصاویر مکانها و افراد مرتبط با روایت مصور شده است. چند نقاشی از نادیا نیز این تصاویر را کامل میکنند.
رمان نادیا که برای اولین بار در سال 1928 در فرانسه انتشار یافت، اولین و شاید بهترین داستان عاشقانه ی سورئال است؛ کتاب نادیا، نگرش این جنبش درباره ی زندگی روزمره را بیان و تعریف می کند. داستان اصلی کتاب، به ماجرای رابطه ی نویسنده با دختری در شهر پاریس می پردازد. داستان به صورت اول شخص روایت می شود و تصاویری از افراد، مکان ها و اشیای «سورئال» کامل کننده ی آن هستند. این تصاویر، شخصیت اصلی داستان را وادار می کنند تا درباره ی واقعیت یا عدم واقعیت محیط پیرامون خود تفکر کند. نادیا، دختری عجیب است که با سایر شخصیت های معمول تفاوت هایی دارد. عده ای او را حالتی ذهنی، احساسی درباره ی واقعیت و یک جور تصویر توصیف کرده اند؛ از این رو، مخاطب کتاب ممکن است به این فکر کند که آیا او اصلا وجود خارجی دارد یا خیر. با همه ی این تفاسیر، این نادیا است که ساختار و فرمی مشخص به رمان می بخشد.
خواندن کتاب نادیا را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم
خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر فرانسه و قالب رمان سوررئالیستی پیشنهاد میکنیم.
درباره آندره برتون
آندره برتون در سال ۱۸۹۶ به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۶ درگذشت. او شاعر، نویسنده، پیشگام و نظریهپرداز فراواقعگرا (سورئالیست) و فرانسوی بود. او تحصیلات پزشکی را ناتمام رها کرد و به شعر و شاعری پرداخت. رمان سوررئالیستی «نادیا» یکی از آثار این هنرمند است که یکی از مشهورترین آثار جنبش سورئالیستی فرانسه به شمار میرود. نویسنده در این رمان کوشیده است تا رمان را بهمثابهٔ یک گونهٔ ادبیْ زیر سؤال ببرد.
بخشهایی از کتاب نادیا
«کی هستم؟ اگر استثنائاً به ضربالمثلی استناد کنم: آیا در نهایت موضوع این نیست که بفهمم در جسم چه کسی «حلول کردهام»؟ باید اعتراف کنم کلمهی آخر باعث سردرگمیام میشود، زیرا تلویحاً میان من و بعضی موجودات پیوندهایی متمایزتر، اجتنابناپذیرتر، التهابآورتر از آنچه تصور میکردم ایجاد میکند.»
«اگر در سراسر این کتاب، عمل نوشتن، و از آن بیشتر انتشار هر نوع کتاب فخرفروشی انگاشته شده است، پس چه بگوییم از تمایل توأم با خرسندی نویسنده به اینکه، بعد از این همه سال، اثرش را کمی از نظر شکل بهبود ببخشد! با این حال، بجاست از علل عاطفی به منزلهی یگانه انگیزه، ونقش خجسته یا نامبارکشان، غافل نباشیم- این، به یقین، اصل و اساس است- و نادیده نگیریم رابطهی روزبه روز، و در حد امکان غیرشخصی، رویدادهای جزیی را که به نحوی مشخص به یکدیگر پیوند خوردهاند… .»
