قلب عریان، شارل بودلر، ترجمه عظیم جابری

یکی از تأثیرگذارترین شاعران فرانسوی قرن نوزدهم، شارل بودلر (1821-1867) نیز منتقد و مترجم مهم هنری بود. در واقع ترجمه های او از آثار ادگار آلن پو از آثار کلاسیک نثر فرانسه به شمار می روند. با این حال، بودلر در طول بیشتر زندگی خود به عنوان یک معتاد مبتذل به مواد مخدر که درگیر رابطه جنسی و مرگ بود اخراج شد. او که به دلیل فحاشی و سرگردانی از یک فاجعه مالی به بلای دیگر تحت تعقیب قرار گرفت، تعدادی آثار ادبی تولید کرد که در طول زندگی‌اش ناشناخته ماندند. شاید مهمترین مجموعه شعر منتشر شده در اروپا در طول قرن نوزدهم، گلهای بدی او به شدت محکوم شد و سالهای باقی مانده از زندگی او با احساس شکست، سرخوردگی و ناامیدی مشخص شد.

این مجلد از مقالات و نقاشی‌های شاعر – که پس از مرگ او جمع‌آوری و منتشر شده است – شامل یادداشت‌های رمزآلود، یادداشت‌های ادبی، نقل قول‌ها، پیش‌نویس‌های خشن اشعار منثور و طنزهای شخصی است. آنها بیش از هر چیز دیگری، پشتوانه‌های معنوی کار او را آشکار می‌کنند، و از افتضاح تباهی مالی و شکنجه زوال جسمانی فراتر می‌روند تا افکار قانع‌کننده‌ای را درباره جهان، جامعه و فلسفه‌اش ارائه کنند.

درباره نویسنده:

شارل بودلر، زاده ی ۹ آپریل ۱۸۲۱ و درگذشته ی ۳۱ آگوست ۱۸۶۷، شاعر و نویسنده ای فرانسوی بود. بودلر در پاریس به دنیا آمد. او تحت تأثیر پدر به سمت هنر گرایش پیدا کرد، زیرا بهترین دوستان پدرش هنرمند بودند. بودلر بیشتر روزها با پدرش به دیدن موزه ها و نگارخانه ها می رفت. او در ۶ سالگی پدرش را از دست داد و یک سال بعد، مادرش با سروانی به نام ژاک اوپیک ازدواج کرد. بودلر در ۱۱ سالگی مجبور شد همراه خانواده به لیون مهاجرت کند. بودلر در ۲۱ سالگی ازدواج کرد. او علاوه بر شعر، به کار نقد نیز روی آورد. بودلر از مطرح ترین ادیبان مکتب سمبولیسم بود. او در سال ۱۸۶۷ بر اثر سکته ی قلبی از دنیا رفت. بودلر اولین کسی بود که واژه ی مدرنیته را در مقالات خود به کار برد.